Nieuws

Appeltjes voor de dorst of: hoe een pensioenregeling te wijzigen

2018-06-04

Pensioenregelingen zijn ingewikkeld, werknemers zijn niet altijd voldoende bewust van het belang van een goede pensioenregeling en realiseren zich ook niet steeds wat een pensioenregeling hen en hun werkgever kost. Vaak realiseren werknemers zich bovendien pas als zij de pensioengerechtigde leeftijd naderen of deze passeren, wat hun pensioen nu daadwerkelijk behelst. Af en toe, maar ook weer niet heel vaak wordt er tussen werknemers en werkgevers gestreden over bijvoorbeeld de uitleg van de pensioenregeling, de toepassing van de regeling of over de vraag door welke uitvoerder de regeling mag worden uitgevoerd.

Pensioenregelingen zijn vaak het domein van vakbonden of ondernemingsraad. Maar omdat het uiteindelijk de individuele werknemer in zijn portemonnaie raakt, roeren ook (groepen van) individuele werknemers zich nog wel eens op het strijdtoneel. De kantonrechter te Utrecht moest recent oordelen of een werkgever in 2004 (ja, zo lang geleden al weer) de pensioenregeling had mogen wijzigen van een (gematigde) eindloonregeling in een beschikbare premieregeling. Veel werkgevers zijn in die tijd overgestapt van dergelijke eindloonregelingen naar beschikbare premie regelingen onder andere uit kostenoverwegingen (eindloonregelingen werden onbetaalbaar) maar ook ingegeven door gewijzigde fiscale wetgeving. Zo ook deze werkgever.

Pensioen is een arbeidsvoorwaarde en maakt als zodanig deel uit van de afspraken zoals die tussen werkgever en werknemer gelden. Het is al bekend dat een werkgever de inhoud van de arbeidsovereenkomsten c.q. arbeidsvoorwaarden niet zomaar mag wijzigen. Dat mag, kort door de bocht, de werkgever alleen indien er een zogenaamd eenzijdig wijzigingsbeding geldt óf indien is voldaan aan voorwaarden zoals die eerder door de Hoge Raad al waren ontwikkeld in zijn arrest inzake Stoof / Mammoet.

In het geval zoals aan de orde, was van een eenzijdig wijzigingsbeding geen sprake. Om die reden geldt, juist op basis van Stoof / Mammoet dat de werkgever dan met alle werknemers individueel tot overeenstemming moet zien te komen over de wijziging van de pensioenregeling. Dat had de werkgever echter verzuimd. Slechts had de werkgever er mee volstaan de wijziging van de pensioenregeling ter instemming aan de ondernemingsraad voor te leggen. De ondernemingsraad was met de wijziging akkoord gegaan, waarna vervolgens de werkgever de wijziging in de pensioenregeling eenzijdig heeft doorgevoerd. De werkgever erkent dat hij op dat punt in de fout is gegaan. De werkgever heeft echter aangeboden om daarvoor enige vorm van compensatie te bieden. De kantonrechter gaat daarmee akkoord, doch met name omdat hij van oordeel  is dat aan de overige Stoof / Mammoet criteria wel voldaan is. De werknemers hebben namelijk niet kunnen aantonen dat zij door de gewijzigde pensioenregeling er op achteruit zijn gegaan. De uitspraak is interessant omdat deze duidelijk maakt dat wil een werkgever een pensioenregeling wijzigen zonder dat de arbeidsovereenkomst of pensioenregeling in demogelijkheid voorziet van een eenzijdige wijziging, de werkgever daartoe ook een akkoord moet hebben (naast instemming van de ondernemingsraad) van iedere individuele werknemer, zij het dat de kantonrechter in dit geval bereid is de eis van dergelijke individuele instemming in feite los te laten (ECLI:NL:RBMNE:2018:2080).

ga terug naar overzicht »
Contact

Kantoor

+31 (0)76 523 6070
info@puuradvocaten.nl

PUUR Advocaten
Verlengde Poolseweg 18
4818 CL Breda