Nieuws

Ontslag op staande voet, desondanks loon betalen…?

2018-07-27

Onder de WWZ bestaat de ongerijmdheid dat je als werkgever in geval van een ontslag op staande voet waarvan uiteindelijk de appelrechter meent dat het op goede gronden gegeven is, desondanks loon moet doorbetalen. Dat is bijna niet uit te leggen. Het voelt onredelijk en het ís onredelijk.

Die situatie speelt in die gevallen waarin een ontslag op staande voet gegeven is waartegen vervolgens de werknemer ageert en een procedure start bij de kantonrechter om dat ontslag van tafel te krijgen. Indien de werknemer gelijk krijgt (en de kantonrechter het ontslag vernietigt), is in feite het ontslag van tafel en loopt de arbeidsovereenkomst door. Het is dan vrij logisch en ook wel redelijk dat in dat geval de werkgever weer loon moet betalen.

Maar dan gaat de werkgever in hoger beroep. Hij heeft immers niet voor niets zijn werknemer op staande voet ontslagen en is het niet eens met de beslissing van de kantonrechter. In hoger beroep krijgt de werkgever alsnog gelijk: de appel rechter is, anders dan de kantonrechter, van oordeel dat het ontslag op staande voet terecht gegeven is.

Als gevolg echter van de manier waarop de wetgever de WWZ vorm heeft gegeven, kan het hof niet meer als einddatum van de arbeidsovereenkomst de eerdere datum hanteren waarop de werkgever initieel de arbeidsovereenkomst door middel van het ontslag op staande voet had beëindigd: Het hof moet zelf een (nieuwe) datum bepalen waarop de arbeidsovereenkomst eindigt. Omdat echter procederen tijd kost, zal die nieuwe datum zoals die door het hof moet worden vastgesteld, vaak maanden zo niet jaren later liggen.

Realiseert u zich dat in een situatie als hiervoor geschetst, de arbeidsovereenkomst dus niet is geëindigd op de datum van het ontslag op staande voet, maar dus op die veel latere datum zoals door het hof bepaald. En realiseert u zich dat dat betekent dat u, nu al die tijd de arbeidsovereenkomst heeft voortgeduurd, in principe al die tijd loon moet betalen…

Maar dát is onredelijk! U had ontslag op staande voet gegeven, van de appel rechter krijgt u gelijk en tóch moet u salaris betalen.

Het heeft er veel van weg dat de wetgever zich de consequenties van de manier waarop hij de wet heeft “ingestoken”, niet of onvoldoende heeft gerealiseerd.

Het is nu de Hoge Raad geweest die zich deze onredelijkheid ook heeft aangetrokken. Veelal zal het immers zo zijn dat de werknemer, nu hij is ontslagen op staande voet, geen werkzaamheden voor zijn oud werkgever meer zal verrichten. Niet voor niets is hij naar huis gestuurd. De Hoge Raad heeft nu met een beroep op de aloude regel “geen arbeid, geen loon”, geoordeeld dat een werkgever met een beroep op die rechtsregel kan ontkomen aan de ongerijmdheid zoals de WWZ die in zich heeft.

Dat lijkt overigens wat bijzonder, maar onder het oude recht, dus voordat de WWZ in werking trad, werkte het precies zo en leed het geen twijfel dat een rechtsgeldig op staande voet ontslagen werknemer geen recht op loon had (Hoge Raad 13 juli 2018, ECLI:NL:HR:2018:1209).

ga terug naar overzicht »
Contact

Kantoor

+31 (0)76 523 6070
info@puuradvocaten.nl

PUUR Advocaten
Verlengde Poolseweg 18
4818 CL Breda